Duyarlılık

Süleyman IŞIK 15 Ocak 2019 Salı, 06:09

İki hafta önce Dörtçelik Çocuk Hastanesi'nde yaşadığım sevimsiz bir olayı sizlerle paylaşmıştım. Zaman zaman çeşitli nedenlerle karşı karşıya kaldığımız, onurumuzu zedeleyen hatta aşağılayan davranışlar ne yazık ki çoğumuzun başına geliyor. Bu noktada tek taraflı bakmamak lazım. Muhakkak bu davranışı vatandaşa reva görenlerin de muhakkak kendilerine göre gerekçeleri var. En basitinden kapasitenin çok üstünde hastaya hizmet vermek, zor şartlar altında çalışmak gibi.

Ne var ki hiçbir mazeret, hizmet verdiğin hasta ve yakınlarını rencide etme hakkını kimseye vermez, vermemeli de!

Geçenlerde bu sevimsiz olayın yaşandığı Dörtçelik Çocuk Hastanesi'nin başhekimi aradı. Olaydan duyduğu üzüntü, sesine yansıyordu ve özür diledikten sonra gereğinin yapılacağını ifade etti.

Kendisine, bu olay dolayısıyla ilgili personelin sadece dikkatinin çekilmesini ve halihazırda yürütmekte oldukları eğitim programının yeniden uygulanmasını önerdim.

Başhekim beyefendiye bu duyarlı davranışı dolayısıyla çok teşekkür ediyorum.

Bugün başta nasıl taşla vurulur onun üzerine sohbet edelim isterseniz.

Eğitimcilik zor zanaattır. Her seferinde suya yazı yazarsın. Her gün farklı yaş, kültür, cinsiyet, pozisyon ve şirketten insanlara bilgiler, deneyimler, mesajlar taşırsın. Her birinin beklentisi farklı, yapısı farklıdır. Kimi zorla, kimi kendi isteğiyle gelmiştir. Kimi ağzının içine bakarken, kimi de 'Bitse de gitsek havasında' esner durur.

Bursa'da PERYÖN şubesini henüz kurmamıştık. Meslektaşlar olarak ayda bir toplanıyorduk. Dedik ki en iyisi toplantılara konuşmacılar da çağıralım hem yiyip içelim, hem bilgilenelim.

Bu görev bana verildi. Daha çok İstanbul'dan ünlü konuşmacılar getiriyorduk. Sağ olsunlar, hatıra binaen geliyorlardı. Ertesi gün İskender kebabımızı ikram edip yolcu ediyorduk.

O yıllarda moda: Toplam kalite yönetim sistemiydi. Her konu bir şekilde oraya bağlanıyordu. Toplam kaliteyi anlatması için bir eğitim uzmanını çağırmıştık. Salon tıklım tıklımdı ve hoca epey formundaydı. Herkes pür dikkat dinliyordu. Hoca, konuşmanın bir yerinde 'Mesela siz' dedi. 'Personelci mantığıyla hareket edip işletmenizi kışlaya da çevirebilirsiniz. Ya da toplam kalite yaklaşımıyla insan kaynakları süreçlerini inşa edersiniz. Karar sizin...'

Arka sıralardan biri hocanın sözünü kesip söz istedi. Söz isteyen kişi Hüseyin ağabeydi. Bursa'daki büyük bir holdingin personel müdürüydü. Emekli albaydı. Asabi bir sesle 'Kışla derken' dedi. 'Neyi kastettiğinizi sorabilir miyim? O kışlalar olmasa siz bugün burada ders anlatamazsınız. Kendinize gelin ve terbiyenizi takının.'

Ortalık gerildi. Hoca önce özür diledi, sonra 'Aslında' diye başlayan 'Demek istemiştim'le biten cümleler kurmaya çalıştıysa da Hüseyin ağabeyi sakinleştirmemiz mümkün olmadı. Eğitimin tadı kaçtığı için hoca konuşmayı bir şekilde kapattı ve millet dağıldı.

'Balta böyle taşa vurulurmuş demek ki' diye düşünmüştüm. Yıllar sonar baltayı taşın göbeğine göbeğine ben vurdum.

Bir sivil toplum kuruluşunun düzenlediği 'Kurum Kültürü' konulu bir seminerin konuşmacısıydım. Konuyla ilgili bilgiler veriyordum. Salonun tamamını dolduran kadın izleyiciler ilgiyle dinliyordu.

'Kurum kültürü, bazen insanların yüzüne yansır. Güzel, şık bir ortamda işe başlayan, mahallenin çirkince kızını 2 yıl sonra tanıyamazsınız. Alımlı bir genç kız olmuştur. Ama vergi dairesinin kasvetli koridorlarında işe başlayan çıtıpıtıkız 2 yıl sonra muhtemelen göbekli, bakımsız bir halde olacaktır. Çevrenize bir de bu gözle bakın...' deyip girizgah yaptım ki en ön sıradan 40'ını henüz aşmış, son derece bakımlı bir kadın parmağını kaldırdı. 'Hocam' dedi. 'Ben .......... Vergi dairesi müdürü Gülsüm.......'

'Eyvah' dedim. 'Baltayı taşa vurduk'. Aklıma ister istemez İstanbul'dan katılan eğitim uzmanı geldi. 'Şimdi kadın bana döşenecek' diye bekledim. Gülsüm hanım tane tane konuştu: 'Çok haklısınız hocam. Meslek hayatım boyunca bu söylediğinizi hep müşahede ettim. Kurumun havası, insanın simasına aynen yansıyor'.

İçimde tuttuğum nefesi birden koyuverdim. Korktuğum başıma gelmemişti. Ama bir şey kulağıma küpe oldu: Kime karşı konuşma yapacaksan önce birincele. İzleyici profile çıkar, sonar konuş... Yoksa baltayı taşa da vurursun, kayaya da!..