İşte dünya böyle bir yer...

1 Eylül, Dünya Barış Günü’ydü.

Hem Bursa’da hem de ülkenin dört bir köşesinde ‘BARIŞ’ temalı çok sayıda etkinlik düzenlendi ya da organizasyonlara son anda ‘barış’ kelimesi iliştirildi.

Elbette dünya genelinde hiç kimse savaş olsun; aileler parçalansın, çocuklar ölsün, göçler yaşansın istemez.

Söylemde kalan ama asla olmayan bu istek için huzurun hüküm sürdüğü ülkeler etkinlikler yapıyor, diğerlerin de ise çatışmalar sürüyor.

İster istemez akla şu soru geliyor:

Gerçekleşemeyen bir ideal için neden özel bir gün var?

***

Gazze’de çatışmalar sürüyor…

Sözde, kıyımın sona ermesi için girişimlerde bulunuluyor ama tüm dünyanın gözlerinin önünde savaş devam ediyor.

Rusya-Ukrayna arasındaki çekişme de sürüncemede kaldı.

Her an Rusya’nın yeni bir hamle yapma ihtimali üzerinde duruluyor.

Ateşkes çağrıları, diplomatik temaslar gündemden düşmüyor ama işe yaramıyor.

1 Eylül de, dünya tarihinin bu hafızasından doğdu.

1 Eylül 1939’da Nazi Almanya’sının Polonya’yı işgaliyle başlayan İkinci Dünya Savaşı; savaş karşıtı hareketlerin girişimiyle barışın sembolü hâline getirildi.

1939’da başlayan ve 1945’e kadar devam eden kıyım, insanlık tarihinin en büyük suçu olarak nitelendirildi.

Savaş bittiğinde kentler yıkık, milyonlarca insan kayıptı.

Barış düşüncesini toplumlara yaymak için kurulan kuruluşlar; silahlanmanın sınırlandırılması için uğraştı ve 1 Eylül’ü biraz da ibret olması için Barış Günü ilan etti!

Bir savaşın bittiği günü değil de başlangıcını seçmek, size tuhaf gelebilir ancak amaç zafer kutlamak yerine savaşın nasıl bir felakete yol açtığını göstermekti.

Belirlenen tarih, ilk kez 1946’da Almanya’nın Sovyet işgali altındaki bölgesinde Barış Günü olarak anıldı. Doğu Almanya ve diğer sosyalist ülkelerde düzenlenen etkinliklerle yaygınlaştı ve günümüze kadar geldi.

***

Türkiye’de ise 1976’dan itibaren İstanbul, Ankara ve İzmir’de etkinlikler başladı ancak bir kargaşa mevcut.

Çünkü Birleşmiş Milletler, Dünya Barış Günü’nü 21 Eylül olarak ilan etti.

İnternette yer alan bilgilere göre;

“Birleşmiş Milletler, Uluslararası Barış Günü’nü ilk kez 1981’de aldığı 36/67 sayılı kararla oluşturdu. O dönemde sabit bir tarih belirlenmedi; BM Genel Kurulu’nun yıllık toplantılarının açıldığı eylül ayının üçüncü salısında kutlandı. İlk Uluslararası Barış Günü ise 1982’de gerçekleşti. BM Genel Kurulu 2001’de aldığı 55/282 sayılı kararla 21 Eylül’de kutlanmak üzere sabitledi. Karar, bu tarihi aynı zamanda küresel ateşkes ve şiddetsizlik günü olarak tanımladı.”

Tarih için bile ortak karara varılamadı; bazı ülkeler 1 Eylül’de bazıları da 21 Eylül’de kaldı.

***

Peki, söylemler ağır bilançonun önüne geçebildi mi?

Çok uzağa gitmeyelim…

Arap Baharı’nı unutmuş olamazsınız; Orta Doğu ve Kuzey Afrika'daki otoriter rejimleri devirdi.

Suriye'deki ayaklanma, IŞİD gibi militan grupların yayılmasına ve iç savaşa yol açtı.

Savaş, Suriye'nin büyük bir kısmını yıkıma uğrattı ve yüz binlerce insanın ölümüne neden oldu.

Darfur Çatışması, Sudan'ın Darfur bölgesinde etnik temizlik ve terör kampanyasıyla sonuçlandı, bu da yüz binlerce ölüm ve milyonlarca kişinin yerinden edilmesine yol açtı. Irak Savaşı, ABD'nin Saddam Hüseyin rejimini devirmeye yönelik girişimiydi fakat mezhepsel şiddetin artmasına ve IŞİD'in ortaya çıkmasına yol açtı. Bu çatışmalar, yüz binlerce sivilin ölümüne ve milyonlarca kişinin yerinden edilmesine neden oldu.

***

Bir örnek daha…

ABD, 11 Eylül 2001'den sonra Taliban'ın kontrolündeki Afganistan'a hava saldırıları başlattı. Taliban, El Kaide'ye sığınak sağladığı için hedef alındı. 2001'de Taliban iktidardan düşürüldü fakat Afgan ve Pakistan Talibanı sınır bölgelerinde güç kazandı. Taliban, Irak'taki isyancıların taktiklerini benimseyerek askeri ve sivil hedeflere saldırdı ve haşhaş ekimini artırarak faaliyetlerini finanse etti. 2001-2016 arasında 30.000 Afgan askeri ve polis, 31.000 sivil ve 3.500'den fazla NATO askeri öldü. Ayrıca, otuz bin Pakistan hükümet gücü ve sivil, Pakistan Talibanı tarafından öldürüldü.

***

Liste çok uzun!

Ve farkındaysanız bugün savaşı en çok destekleyenlerle ‘barış’ söyleminde bulunanlar aynı ülkeler.

İşte dünya böyle bir yer…