‘Kadınlara görülen reva bu mu?’

Dikkat!

Bu yazıda herhangi siyasi görüş, kurum ve kuruluş hedefte değil!
Öyle bir haldeyiz ki eleştirileri sıralamadan önce tamamen ‘objektif’ olduğumuzu defalarca vurgulamamız gerekiyor.

Çünkü toplum, aksaklıklarla değil onlara sebep olanların ideolojileriyle ilgileniyor.

‘Bu hatalı, düzeltilmesi için talepte bulunalım’ demiyor.

Bağlı olduğu belediyenin partisine bakıyor; kendi oy verdikleri kişiyse sessiz kalmayı seçiyorlar.

Hâlbuki benim bildiğim sistemde, oy verdiğimiz kişi bizim için ilçeyi, şehri ya da ülkeyi yönetiyordu!
Meğer iş ‘senden taraf-benden taraf’ olarak güncellenmiş!

Yine sitem dolu bir girişten sonra asıl mevzuya geçiyorum…

***

Malum kadın kooperatifleri odak kitlelerimden biri.

Kadınların evlerinden çıkarak, el emeklerini tüketiciye sunmaları, sosyalleşmeleri, kendilerini geliştirmeleri en büyük hedefimiz.

Son zamanlarda bu alandaki hareketlilik hem kooperatifleri hem de takipçisi olarak beni mutlu ediyor.

Tabii her zaman istenildiği şekilde kazanç iyi olmayabiliyor ama bir standın başında durmak; ürün teşhir, pazarlama, satış süreçlerini deneyimlemek çok kıymetli.

Ayrıca birlik ruhunu da asla es geçemeyiz.

Yüzlerce kadın şehrin dört bir yanında organizasyonlarda işinin başında, birlik ve beraberlik içinde mücadele ediyor.

Çoğunu tanıdığıma eminim; tanışmadıklarıma da selam olsun!
Hepsinin ortak bir şikâyeti olduğunu düşündüğüm konu ise kışın sokağa kurulan çarşı!

Ayrıntıları paylaşacak, onların sıkıntısını dile getireceğim.

Elbette bu etkinliklerin sorumluları da durumun farkındadır, ben yine de bana aktarılanı iletmekle mükellefim.

***

“Geçinen ve Gülümseyen Bursa” hedefiyle üreten kadınları her zaman desteklediğini vurgulayan Bursa Büyükşehir Belediyesi, ‘Meydan Kadınların’ projesiyle kadın emeğini görünür kılmaya ve ekonomik olarak güçlenmelerine katkı sunmaya devam ediyor.

Bu kapsamda başlatılan projenin durağı; Heykel Orhangazi Parkı.

Yani Koza Han’ın girişindeki havuzun çevresi.

Sonbaharda kurulan el emeği pazarı, havanın her daim güzel olması sayesinde şimdiye dek pazar günleri dolup taştı.

Hatta hatırlarsanız Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı Mustafa Bozbey’in eşi Seden Bozbey de etkinliğe katılarak üretici kadınlarla sohbet etmiş ve katılımcılara Ata posteri hediye etmişti.

Geçtiğimiz ay bazı kooperatif başkanlarıyla sohbet etmiş ve

“Yalnızca Bursa’dan değil diğer illerden ve hatta yurt dışından bile konuklarımız oluyor. Örneğin Faslı bir aile geldi; bizden yöresel ürünler aldılar, sohbet ettik, fotoğraf çektirdik.

Satışlarımız da havanın güzel olmasıyla birlikte arttı. Her ay bu etkinlik düzenlenecek ama yeri değişiyor. Bahar döneminde Hanlar Bölgesi’nde başladı proje. Şimdi durağımız Bursa’nın kalbi Orhangazi Parkı. Önümüzdeki ay için duyuruya çıkacağız” açıklamasını aktarmıştım.

Ancak her çalışmanın daha iyi ve sürdürülebilir olması tercihimiz.

Artık kış geldi, hava soğudu.

Geçtiğimiz pazar soğuk havaya yağış da eşlik etti ve açık alanda satış yapmak güçleşti.

Stantların tenteleri yağmuru az oranda engellese de soğukta saatlerce durmak akıl kârı değil!

***

Alışveriş yapmak isteyenlerin de aynı sitemlerine denk geldim:

‘Kadınlara görülen reva bu mu?’ diyerek tepki gösterenler oldu.

Sahi neden kapalı bir alanda bu gerçekleştirilemiyor?

Turistlerin akın ettiği Heykel’deki tarihi bölgeler konumlandırma açısından tam isabet ancak kadınlara artık kalıcı, korunaklı bir yerin tahsis edilmesi gerekiyor!

Örnekleri de mevcut.

Çok uzağa gitmenize gerek yok:

Eskişehir’de çarşının ortasında, ‘Hanımeli Sokağı’ var.

Üstelik Eskişehir’in soğuğuna karşı korunaklı; hem üreticiler hem de alışveriş yapmak isteyenler için kurtarıcı.

Ne zaman açıldığını araştırdım; çıkan haberler 2020 yılına kadar uzanıyor.

2025’te Bursa’da hâlâ bunu başaramadık.

Nedenini merak etmiyorum.

Zira yer, bina, ruhsat, izin vb. yok gibi ifadelerle karşılanacağım.

Yalnızca çözümü-sonucu görmek istiyorum; tıpkı kooperatiflerin emekçi kadınları gibi…