Koruyucu aile olmak

Depremin ardından elimizde bir sürü sorun ve soru var!

Bölgenin yeniden ayağa kalkabilmesi için çalışmalar sürdürülüyor.

Şehirlerin ruhunu öldürmeden imar çalışması yapılacak, sağlık ve eğitim alt yapısı yeniden oluşturulacak…

Bu cümleleri kurarken hesaba katmadığımız şeyler de bulunuyor.

Sistematik olarak teknik işlemler elbette yapılır ama afetin travması nasıl geçecek?

Ailesini kaybeden çocuklar, bebekler hayata nasıl devam edecekler?

Devlet yurtlarında barınma, yeme içme, eğitim problemi olmayabilir ama anne babanın yerini ne tutabilir?

Çocukların akıbeti hakkında endişeli çok insanla karşılaştım. Özellikle de anneler bu konuda ne yapabileceklerini araştırıyorlar.

Depremzede çocuklara kol kanat germek için çözüm yolları arıyorlar.

Yardım paketleri, kira yardımları değil istedikleri, koruyucu aile olmak!

Buna cesaret göstermek zor.

Birkaç günlüğüne misafirlik değil bu, ömür boyu bir yolculuk.

Aynı evin içinde çocuklarınızdan ayırmadan aynı sevgi, şefkati verme gerekliliği!

Üstelik karşınızda yaralı bir yürek var.

Diğerlerini beş severken onu on sevmek, koruyup kollamak demek.

Bunları yapabileceğine inanıp kendine güvenenler koruyucu aile olmak ve evlat edinmek için başvuru yapıyorlar. Burada bir fark var. Evlat edinmede aile velayet hakkını almakta, koruyucu aile işlemlerinde ise çocuğun bakım, yetiştirme ve eğitim sorumluluğu Devlet ile paylaşılmaktadır. Haliyle özellikle evlat edindirme aşamasında çok iyi araştırma, güçlü kriterler olması gerekiyor. Çocuk kimlere teslim ediliyor? Bu çok kritik bir aşama.

İçinde bulunduğumuz çağ ‘Kimseye güvenme!’ diye bağırıyor.

Şiddetin, cinayetin, kim vurduya gitmenin döneminde yaşıyoruz.

İyi niyeti de sorguluyor ve maalesef bununla ilgili kötü örneklerle de karşılaşıyoruz.

O yüzden çocukların iyi birer aileye kavuşmaları ve geleceğe daha sağlıklı adımlarla ilerlemeleri için devlet ince eleyip sık dokuyor!

Önce koruyucu aile olarak çocuk emanet ediliyor kişilere.

Bunun şartları şunlar; “25-65 yaşları arasında bulunmak, düzenli bir gelire sahip, en az ilkokul mezunu, sürekli Türkiye’de ikamet ediyor ve T.C. vatandaşı olmak.”

Başvuruda istenen belgeler ise, “Adli sicil belgesi, iş, gelir ve sosyal güvenlik durumunu gösteren belgenin onaylı örneği, öğrenim durumunu gösterir belgenin onaylı örneği, koruyucu aile olacak kişiler ve varsa birlikte yaşadığı kişilerin fiziksel engeli, ruhsal rahatsızlığı ve bulaşıcı hastalığının olmadığını gösteren sağlık kurulu raporu.”

Bazıları başvurularını yaptıktan sonra uzun süre beklediklerini bildiriyor ve bundan şikâyetçiler.

Ama olması gereken bu.

***

Evlat edinme sürecinde şartlar daha da ağırlaşıyor haliyle.

“Eşlerin en az beş yıldan beri evli olmaları veya her ikisinin de otuz yaşını doldurmuş bulunmaları. Evlat edinecek kişi veya eşlerin, evlat edinilenden en az 18 yaş büyük olması. Çocuğun, evlat edinen tarafından en az bir yıl süreyle bakılmış ve eğitilmiş olması. Ayırt etme gücüne sahip olan çocuğun rızasının alınması…” gibi uzun bir liste var.

Merak edilenlerden biri de bekâr olanların evlat edinip edinemeyeceği.

Türk Medeni Kanunu eşlerin birlikte evlat edinme koşulları ile tek başına evlat edinme koşullarını farklı maddelerde düzenleyerek farklı şartlara tabi kılmıştır.

Bu sebeple evlat edinme için evlilik zorunlu değildir.

Evli olmayan kişiler 30 yaşını doldurmuş bulunmak şartıyla evlat edinebilirler.

Gereklilikleri sağlayabilen, bu süreçte koruyucu ailelere ve çocuklara aile olacak gönüllülere ihtiyacımız var, doğru.

Ama her şeyden önce güvende olduklarını bilmeliyiz…

Çocuklar hepimizin geleceği ve devlete ailelerinin emaneti.

Birinin canının yanması, kamu vicdanının tahribatıdır!

**********************************************************************************

Gençler neredeler?

Genel seçimin sonuçlarını gençler belirleyecek diye Z kuşağına büyük sorumluluk yüklendi.

Ancak süreç başladığından beri takip ediyorum da milletvekili aday adaylığı sürecinde gençlere rastlayamıyoruz.

Partilerin talep ettiği ücretler buna etken.

Ayrıca gençlerin siyaseti anlamsız buluyor olması da diğer sebep.

Ülke yönetimi yine orta yaş ve üstüne bırakılıyor, kaderimiz bir türlü değişmiyor.

Bursa’da CHP’den milletvekili aday adayı olan 19 yaşındaki lise öğrencisi Gürkan Doğan emsal olarak elimizde bulunuyor.

Basın açıklamasında CHP Bursa geçmiş dönem il başkanları İsmet Karaca, Şahin Gencal, Şadi Özdemir, Zafer Yıldız, Ertuğrul Akagündüz, Sadık Çakar, geçmiş dönem Bursa milletvekilleri Yahya Şimşek ve Kemal Ekinci’nin yanı sıra bir istisna olarak CHP Bursa İl Başkanı Turgut Özkan da katılmıştı.

Gürkan Doğan açıklamasında “Pazartesi günü Ankara’ya gittim. Resmi başvurumu tamamladım. Şu anda Türkiye’nin en genç aday adaylarından biriyim. 19 yaşındayım, Nuri Nihat Aslanoba Anadolu Lisesi son sınıfta okuyorum. Derslerimde çok başarılıyım, devlet bursu ile okuyorum. Milletvekili aday adaylığı için burs paralarımın bir bölümünü biriktirdim, geçen yaz düğün salonunda çalışarak kendi emeğimle para biriktirdim büyük ölçüde. Biraz da ailem destek oldu. Başvurumu yaptım. Çocukluk hayallerimin peşinde koşuyorum şu anda. 18 yaşımı doldurunca üye oldum, yaklaşık 1 senedir CHP üyesiyim, CHP benim ilk ve tek partimdir” şeklinde konuşmuştu.

Doğan'ın “Milletvekilliğini halkın sorunlarına çözüm bulmak, gençleri temsil etmek için istiyorum. Seçimlere çok az bir zaman kaldı. Benim milletvekili adayı olmam ya da seçilmem önemli değil, önemli olan partimizin iktidara gelmesidir. Partimizin kazanması, ülkemizin kazanmasıdır. Allah’ın izniyle 14 Mayıs’ta iktidara geleceğiz, bu iktidarı göndereceğiz. Cumhuriyet’in 100. yılında TBMM 28'nci döneminde umarım iktidara geliriz, ben de partimizde en genç adayı olarak bu rekoru alırım” sözleri alkışlarla karşılanmıştı.

***

Peki, Gürkan Doğan gibi neden başka adaylar yok?

Geleceği değiştirecek, üretim şekillerini baştan tasarlayacak, dünya algımızı yeniden kurgulayacak gençler neredeler?