Otodidakt; Hayatımın kavramı!

Bir yıl boyunca haziran ayını iple çekmemin bir sebebi var:

Tüm Mühendis Kadınlar Derneği’nin düzenlediği zirve!

Her sene katılım sağlayıp, uzun uzun olanları aktarışımın sebebine gelirsek…

Bazıları beni gazeteciliğin tarafsız yapılması gerekliliğiyle ihtar edebilir.

Ancak bir kurum, kuruluş savunuculuğu yapmak ya da yersiz övgülerde bulunmak amacında değilim.

Yeni bilgiler öğrenmenin, teknolojiye dair gelişmeleri ulusal hatta uluslararası tanınmış kişilerden dinlemenin ve parlak beyinlerle bir arada olmanın keyfini yaşamanın gayesindeyim.

Nitekim 5.’si düzenlenen ‘23 Haziran Dünya Kadın Mühendisler Günü’ etkinlikleri kapsamında, ‘Mühendislik Zekâsının Yükselişi’ temasıyla konuk olan tüm konuşmacıları dinledim.

Tabii benim için yıldız isim değişmedi!
‘Hocam’ diye hitap ettiğim, beni ve aslında Türkiye’yi fütürizmle tanıştıran, ‘T-İnsan’ ile ‘Yarının İşini Yarına Bırakma’ kitaplarının yazarı Fütürist Ufuk Tarhan.

Programa katılım o kadar yoğundu ki Ufuk Hoca’yı kalabalığın arasında kitap imzalarken görmem biraz zaman aldı.

Güncellenen kitabına erişmek mutluluk verici…

İlk sunum kendisine aitti; verdiği bilgiler çok kıymetli.

Elbette bunları da aktaracağım ama bunu yarına bırakmaya karar verdim.

Çünkü bugün TÜMKAD Yönetim Kurulu Başkanı Ülfet Öztürk’ün konuşmasına yer ayırmak istiyorum.

Son zamanlarda dinlediğim en bilgi dolu, en aydınlatıcı açılış konuşmasıydı.

Başkan Öztürk söze şöyle başladı:

“Bundan yüzyıl sonra, bugünün tarih kitapları yazıldığında; insanlığın yapay zekâyı geliştirdiği dönem olarak değil, yapay zekâyla birlikte kendini yeniden tanımladığı dönem olarak anılacağız!”

Yani hiç farkında değiliz ama değişimin, dönüşümün tam ortasındayız; sürecin paydaşlarıyız.

Memnunuz ya da değil; önemi yok.

Bundan 100-150 yıl sonra bizden geriye hiçbir şey kalmayacak ama insanlık 2000’li yılları araştırıp, okurken bizim hayata kattığımız değeri, ürettiklerimizi, doğrularımızı ve hatalarımızı görecek.

İnsan, hiç olmazsa bunun için teknolojiyi takip eder de hiç tanışamayacaklarına güzel bir ülke ve dünya bırakmak için çaba sarf eder.

Konuşma böyle başladıktan sonra ben daha da dikkatli dinler oldum.

Ne yazık ki yerel basının önemsediği şeyler çok daha başka.

Haber mantığında açılış metnini alıp, salondan ayrılma zorunluluğu kurumların muhabir sayısındaki azlığından kaynaklanıyor.

Hâlbuki program akışında yalnızca haber değil, hayat dersi vardı!
***

Bu yılki temanın ‘Mühendislik Zekâsının Yükselişi’ olarak belirlediklerini belirten Başkan Öztürk sebebini de açıkladı:

“Çünkü zekâ anlar, mühendislik zekâsı çözer.

Zekâ ‘ne oluyor?’ diye sorar. Mühendislik ‘nasıl yapılır?’ diye…

Bir problem düşünün. Herkes onu tarif edebilir; su yok, köprü lazım, bu çalışmıyor…

Tarif etmek kolaydır ama mühendis tarifin ötesine geçer. Bir kişiyi kurtaran çözüm güzeldir. Bir milyonu kurtaran çözüm mühendisliktir!”

İlk etapta bu ifadeler size mesleğe güzelleme gibi gelebilir.

Ben de mühendis değilim; içten içe de ‘Bizim işimiz önemsiz mi?’ diye sitem ettiğim anlar olmuştur.

Ta ki şu kavramla tanışana dek:

Otodidakt mühendis.

***

Bunu duyunca konuşma daha da ilgimi çekti:

“Canan Bayraktar, Türkiye’nin ilk kadın bilgisayar programcılarından biriydi. Diploması İktisat bölümündendi çünkü o yıllarda bilgisayar mühendisliği daha adı bile yaygın olmayan bir alandı. Yine de çok az kişinin bildiği Assembly dilinde -en alt düzey programlama dili- kod yazıyordu.

Leonardo da Vinci mühendis değildi. Yine de tarihin en büyük mühendis dehalarından biri sayılır.

Şunu demek istiyorum; mühendislik zekâsı bir CİNSİYETİN değil, bir DİPLOMANIN değil, bir bakışın adıdır…

Bu çağ, bir düşünme biçimin çağıdır!”

Otodidakt kavramı için bir parantez açayım; herhangi bir okula veya resmi eğitim kurumuna gitmeden, bir öğretmene ihtiyaç duymadan kendi kendini yetiştiren, bilgi ve becerilerini kendi kendine öğrenen kişi anlamına gelir. Diploma olmadan da çözüm odaklı bakış açısı, öğrenme azmi ve aşkıyla, düşünme yapısıyla bir mühendis gibi de olunabilir.

İşte hayatımın kavramı…

Bunu öğrenmeme vesile olan Başkan Ülfet Öztürk’e teşekkür ediyorum.

Ufuk Hoca’dan öğrendiklerimi aktarmak için sabırsızlanıyorum…