‘Zorbalık’ sınırı aştı!

‘Akran zorbalığı’ kontrol edilemez bir hâl almaya başladı.

Ailelerin çocuklarını koruyabilmeleri için önce durumu fark etmeleri gerekiyor.

Çünkü bazı öğrenciler başlarına gelenin ne olduğunu bile anlayamıyor; zorbalık nedeniyle içlerine kapanıyor, utanıyor ve itiraf edemiyor!

Anneler sosyal medyadan haykırırken, bunun önüne nasıl geçilecek?

Eğitimle, uyarıyla, ebeveyn terbiyesiyle de olabilecek gibi değil.

Kötülük kişilikle bütünleşince söküp atmak zor...

Yeni dünya düzeninde her şeyin sahibi olmak isteyenler kıskançlıkla çevrelerine saldırıyor.

Belki söz ettiğimiz yaş grubuna bakıp; ‘Onlar daha çocuk, abartmayın’ diyebilirsiniz.

Peki, son yaşanan olayı nasıl değerlendiriyorsunuz?

Ankara'nın Çankaya ilçesindeki bir lisede -okulun adını paylaşmıyorum, dileyen haberlerde okuyabilir- eğitim gören öğrencilerin, öğretmenleriyle alay ettiği görüntüler, sosyal medyada paylaşıldı.

Okul yönetimi, tepki çeken görüntülerle ilgili disiplin süreci başlattı. Cep telefonu kamerasına yansıyan görüntülerde; öğrencilerin ders anlatımını sabote ettikleri ve saygısızca tavırlar sergiledikleri, öğretmenin ise öğrencileri sakinleştirmeye çalıştığı anlar yer aldı.

Tabii videoları izlerken bu kadar sakin ifadeler kullanamıyorsunuz.

‘İyi ki öğretmen değilim’ ile başlayan yorumlar, “Bu çocuklar nasıl bu kadar zıvanadan çıkabildi?” sorusuyla devam ediyor.

Cezanın en ağırı anne-babalara gelmeli!

Okul tatili bitince ‘kurtulduk’ naraları atanların eseridir bu…

Zorbalıkla ilgili daha önce görüş aldığım Psikolojik Danışman Serhat Ayşen’in açıklamalarına bir kez daha yer vermek istiyorum:

“Ailesinde şiddet bulunan, kendisinde eksiklikleri olan, huzursuz ve ilgi çekmek isteyen çocukların bir araya gelmesiyle zorbalık uygulayan topluluklar oluşuyor.

Hedeflerinde sakin, ılımlı tipler bulunuyor ve bu insanları zorbalayarak üstünlük sağlamaya çalışıyorlar. Fiziksel farklılıkları olanlar, gözlük takanlar, kilolular hedeftedir. Sistematik fakat istemsizce olur bu.

Bu çocuklar ailelerinde olanı kopyalıyor. Toplum olarak mübalağa seviyoruz. İnsanların yaklaşımları şakayla karışık laf sokma olabiliyor. Bunu normal bir şey gibi öğrenenler, biriktirdikleri hıncı birilerinden çıkarma ihtiyacı duyuyor. Bu hıncı gidermek için etraflarında gördükleri en zararsız ya da kendilerinden daha fazla şeye sahip olanları seçiyorlar. Böylece öne çıktıklarını sanıyorlar.”

ÖNCE AİLEYE BAKIN!

“Öncelikle akran zorbalığını yapan çocuğa bakmak gerek; ailesini incelemeliyiz. Maddi durumu nedir, duygusal süreçleri nasıl gelişmiş vb. Zorbalık yalnızca çocukta başlayıp, çocukta bitmez. Ailede şiddet, dedikodu ya da başka sorunlu iletişim şekilleri varsa bunu çocuk okula yansıtır. Çünkü çocuğun öğrendiği normal budur. İçgüdüsel olarak ‘buradayım’ demenin yolu zorbalığa dönüşmüştür. Daha sakin, ılımlı olanları tuhaf karşılar ve onlara karşı ters tepki geliştirir. Eğer evde tartışma varsa okulda da tartışma olmalıdır.”

EĞLENCE ANLAYIŞI HATALI

“Öğretmenler bu zamana kadar bunları pek umursamıyordu. Akran zorbalığı ülkemizde yeni yeni fark edilmeye başlandı. Rehberlik birimleri açıldı; ‘Kendini kötü hissediyorsan, rehber öğretmeninle konuş’ diye tabelalar asıldı. Bu farkındalık yurt dışında çok önce başlamıştı; biz de yeni yeni fark edildiği için sanıyorum fazlaymış gibi yansıyor.

Aile içi iletişim sürekli dalga geçmeyle oluyorsa çocuk da öyle davranıyor. Ülkemizde sosyal medyaya ya da dizilere bakın.

Eğlence anlayışı zorbalık üzerine inşa edildi. Belirli bir yaş grubu Podcast olarak verilen şeylerde hep zorbalık var. Çocuk ne yapar? Her şeyi mıknatıs olarak kendisine çeker, zorbalamanın güzel bir şey olduğunu öğrenirler.

Yetişkinler için bazı programların tamamen bunun üzerine kurulu olduğunu ve bundan keyif aldıklarını görüyoruz. Hâlbuki dalga geçme ve zorbalama aynı şey değildir. Herkes ‘şaka yaptık’ der ama insanların sınırlarının farkında değillerdir…”

***

Görüldüğü gibi iş ailelerde başlıyor. Bozulan ahlaki yapıyı da düşününce önümüzdeki süreç çok daha zorlu geçeceğe benziyor…