Kendi canavarımızı yarattık

Tarih boyunca kalemiye ilmiye ve seyfiye kurduğumuz devletlerin hem yapı taşı oldu hem kronik arızları sebebiyle devletin başına zaman zaman bela oldu. İlmiye sınıfının verdiği zararları örneklemek gerekirse Uygurlar’ın Maniheizm’e geçmesini sağlamaları ve daha yakın zamanda da İmam-ı Gazali’nin bilimsel gelişmelere ket vuran görüşleri (Gazali, filozofların kabul ettikleri felsefi akli düşünceyle doğru bilgiye ulaşılamayacağını savunmuştur.)

İslam Rönesas’ı olarak rahatlıkla adlandırabileceğimiz bilime damga vurulan bir dönemde İmam’ı Gazali’nin başını çektiği ilmiye sınıfı mensupları nedeniyle söndü. Yeri gelmişken 2018 yılında aramızdan ayrılan dünyanın en önemli İslam Bilimi Uzman Prof. Dr. Fuat Sezgin hocamızın kurulmasına ön ayak olduğu İstanbul Gülhane Parkı’ndaki İslam Bilim ve Teknoloji Tarihi Müzesi’ni görürseniz İslam Medeniyetinin bilime olan çok önemli katkılarını gözlerinizle görebilirsiniz. Hakim iletişim kanalı olan batının nasıl bilimsel gelişmeleri kendisine mal ettiğini anlatabilmek bu kültür emperyalizmine ulu bir çınar gibi karşı duran merhum Fuat Oktay’ın parlak ruhu şad olsun.

BU DEVLETLER NEDEN YIKILDI?

Seyfiye sınıfı yani askeri yapımız bizleri tarih sahnesinde en büyük doruklara çıkarttığı gibi devlet yapısında arazlara da yol açtığı su götürmez bir gerçek. Tarihimiz boyunca yapılan darbeler kurduğumuz devletleri zayıflattı ve yıkılmalarının temel nedenleri arasında yer aldı. Kimilerine göre 16, kimilerine göre çok daha fazla büyük devlet kurmakla övünmemiz ne kadar yerindeyse bu kadar fazla devleti hayatta tutamamamız da o kadar irdelenmesi gereken bir konu bence.

Son olarak yapılışı tarzı nedeniyle tüm tarihimiz boyunca eşine hiç rastlanmayan bir hainlik olan FETÖ darbe girişimi de kara bir leke oldu. Şerefli ordumuz bu hainliğin içerisinde yer almadı ancak bu hainleri nasıl aralarında ayıklayamadıkları da ileriki yıllarda tekrar araştırılması gereken bir konu!

MEMUR TATMİNSİZLİĞİ (ŞIMARIKLIĞI)

Son olarak kalemiye sınıfına yani bürokrasiye gelirsek… Toplumumuz gelişmesini ve yükselmesini hızlı ve dinamik toplum yapısına borçlu. Ordularımız aşırı hızlı, teşkilatçılığımız bir o kadar seri. Çok bilinen bir tabir vardır; ‘Üç Yahudi bir araya gelirse şirket kurar, üç Türk bir araya gelirse devlet kurar.’

Ancak devlet yapımız geliştikçe bürokrasinin aşırı korumacılığı ataleti ve verimsizliği devleti içten kemiren bir kurt gibi sarmaya başladı. Ne yazık ki son kurduğumuz devlet olan Türkiye Cumhuriyeti’nin de temel problemlerinden birisi bürokrasi sınıfı oldu. Cumhuriyetin ilk yıllarında halkın üzerinde ceberut bir anlayışla hükmeden bürokrasi özellikle Demokrat Parti Dönemi’nde halkın esas alındığı düzleme geçmek zorunda kalmıştı. Zaten Demokrat Parti’nin sonunu da kalemiye ve ilmiye sınıfının seyfiye sınıfını provoke etmesi getirmişti. Sonuçları alnımıza, haksız yere iktidarın el değiştirmesi ve demokrasiye kara bir leke olan idamların gerçekleşmesi şeklinde yazıldı.

SOSYAL MEDYA AĞLAMA DUVARINA DÖNDÜ

Uzun süren AK Parti hükümetleri boyunca da devlet memurlarına verilen geniş haklar memurlarda tabir-i caizse bir tatminsizliğe neden oldu. İşe yeni başlayan bir memurun maaşı bir asgari ücretlinin 3 buçuk katına gelirken ve sürekli olarak memurların iş verimsizliği artarken memurlardan tek ses yükseliyor: Para, para, para… Bu halleriyle Napolyon’un çağdaş temsilcileri oldular. Son olarak gündeme gelen ve doğru bir kararla uygulamaya konulmayan 30 bin liralık seyyanen zam konusunda olduğu gibi, iş verimliliği konusunda sus pus olan memurlarımız aslan kesildiler. Birçok memur sendikasının bültenleri maillerimizi taşırdı.

En çok da artık bir ağlama duvarı olan sosyal medyadaki memurların garip yakarışları tuhaf geliyor. Memurları ve aşırı verimsiz hallerini bilmesek: ülke şartlarına göre az çalışarak yüksek kazanç elde ettiklerinden haberdar olmasak üzülmemek elde değil! Devlet yapımızın birçok problemi var bunların en önemlilerinden birisi de memurların ataleti ve verimsizliği. Ülkede gelir adaletsizliği yangını var, memurlarımız saçlarıyla meşgul.