Gelişen teknoloji ve değişen mutfak alışkanlıklarıyla birlikte unutulmaya yüz tutan kalaycılık mesleği, üç kuşaktır aynı dükkanda ter döken ustalar tarafından yaşatılmaya çalışılıyor. Mutfaklarda teflon, çelik ve plastik kullanımının artmasıyla çırak yetişmeyen mesleğin son temsilcilerinden olan dede, baba ve torun, aynı körüğün başında birlikte çekiç sallamaya devam ediyor.
Mesleğe 11 yaşında babasının yanında adım atan Yaşar Bartık, yıllardır dükkanındaki ateşi söndürmedi. Geçmişte mahalle kültürünün önemli bir parçası olan ve mutfakların vazgeçilmezi sayılan bakır kaplar, günümüzde yerini seri üretim mutfak eşyalarına bıraktı. Gelişen teknolojiye rağmen mesleklerini ayakta tutmaya çalışan Bartık ailesi, şimdilerde ağırlıklı olarak bazı restoranlardan gelen talepleri karşılıyor ve vatandaşların sandıklarında sakladığı aile yadigarı eşyaları parlatarak onlara yeniden kullanım imkanı sunuyor.
Mesleğin en büyük zorluğunun ekonomik sıkıntılardan ziyade yalnızlık ve yeni ustaların yetişmemesi olduğunu belirten Bartık, "Arkanızdan gelen bir çırağın olmadığını, bu ateşi söndürecek son kişi olduğunuzu bilmek insanı daha fazla üzüyor. Bu dükkan kapandığında sadece bir meslek ölmeyecek, bir devrin son ışığı sönecek. Bizden sonra bu meslek tarih olsa bile, insanların bilmesini istediğimiz şey; bu kapların sadece parlamadığı, içinde emek, alın teri ve bir ömrün sadakati olduğudur" dedi.