Türkçenin başı sağ olsun

Bu yazımda dilimizin değerinin yitirilmesini ele alacağım. Dilimiz yozlaşıyor mu?

Vatanseverlik yalnızca asker ve polis olmak mıdır? Toprak, toplum ve kültür ve yalnızca savaş yoluyla mı korunur? Bazı hassasiyetler vardır ki onlar da vatanseverlikten doğar.

Günümüzün en büyük sorunlarından biri olan dil... Yabancı kelimeler binbir yolla dilimize yerleşmeye başladı. Öyle ki, aralarında yalnızca bir kuşak olan insanlar bile birbirlerini anlamakta zorlanıyor ve bu bir toplumun en büyük felaketlerinden biri. Önce birbirimize sonra kendi kültürümüze yabancılaşmak... Bu olay öyle tatlı sindirtiliyor ki kimse fark edemiyor ya da etseler bile önüne geçmek istemiyor.

Sosyal mecralar...

Ne yazık ki gündelik kelimelerin yabancılarını bize aşılayabilmeleri için mükemmel silahlar. Komik, güncel ya da sıradan kabul edildiği için kimse bu durumu yadırgamıyor. Artık derin düşünceye dalmanın adı ''overthinking'' kısa sürede fazlasıyla gösterilen aşkın adı ''love bombing'' biriyle iletişimi haber vermeden kesmenin adı ''ghosting''oldu.

Uyumlu olmak ''match etmek'' birini birine yakıştırmak ''shiplemek'' oldu. Ne acı ki bunları anlamayanlarsa cahil oldu. Türkçe gibi derin deniz olan bir dil sığlaşıyor ve bulanıklaşıyor. En acısı maneviyatını yitiriyor. Her kelimede bir his barındıran dilimiz git gide zehirleniyor.

Herhangi bir genç bu kelimelerin anlamlarını biliyorken baş sağlığı dilerken kullandığımız "başın sağ olsun”u 'anlamını bilmiyor. [Baş kelimesi yara anlamı taşırken sağ ol iyileşmek anlamına gelen sağalmak kelimesinden gelir. Yani acı içinde olan cenaze sahibine tek temennimiz yarasının iyileşmesidir.]

Türkçe öyle zarif öyle incedir ki bunu çürütmesine izin vermek atalarımıza yapacağımız en büyük ayıptır. Nesillerin birbirini anlayamaması bir toplumun temel taşının çatlamasıdır.

Elbette ki yabancı dilleri bilelim öğrenelim. Hatta çok iyi bilelim ki dikkat de edebilelim. Öz Türkçe isimler koymak ve Türkçe konuşmak bizleri cahil ya da geri kafalı yapmaz aksine bu da vatanı ve nesillerimizi korumanın bir yoludur.

Yetişkinler olarak bizlere düşen en büyük pay bu konuda örnek olmak ve nesillerimizi uyarmaktan çekinmemektir. Yabancı kelimeleri gündelik hayatta kullanmayanlar ya da bilmeyenler utanmasın. Bizi öz vatanımızda çocuklarımıza yabancılaştıracaklar utansın.