Emek kutsaldır!

"Işçiyiz haklıyız kazanacağız" sloganını duymayanımız yoktur. Eski ve genel adıyla 1 Mayıs İşçi Bayramı ya da 1 Mayıs Emek ve Dayanışma Günü, dünya çapında işçilerin genel katılımıyla dün kutlandı. Yine davullar, zurnalar çalındı, halaylar çekildi, sloganlar atıldı, yürüyüşler yapıldı. Her zamanki gibi işçi sendikaları yapılan etkinliklere ön ayak oldu.

Peki ertesi gün ne oldu, yani bugünden ve bugünden sonrasından bahsedelim. Belediyede çalışıp yerleri süpüren, fabrikada makine başında emek veren, lokantada bulaşık yıkayan, üzerindeki kir pas içindeki kıyafetiyle arabanın altına girip tamir etmeye çalışan, inşaatta duvar ören, harç karıştıran, tarlada ürün toplayan ve sayamayacağımız kadar çok sektörde faaliyet gösteren milyonlarca işçi, ay sonuna nasıl getireceğim derdine düştü.

Kısacası 365 günün bir günü halay çekmekle geçerken, kalan 364'ü dert çekme ile devam ediyor. İşçi üretimdir, işçi kalkınmanın anahtarıdır. İşçi çalışır üretir, ülkeler bu üretimle övünür, ekonomiler gelişir zenginleşme başlar.

Almanya örneğini verelim. II. Dünya Savaşı'nda yerle bir olan bu ülke kısa zamanda yaptığı sanayi hamlesi ile Avrupa'nın yıldızı oldu. 1960'ların sonunda Türkiye'den de işçi alımına başlayan Avrupa'nın ortasındaki Almanya, işçilerin omuzlarında yükseldi büyüdü dünyaya örnek oldu. Ve biliyoruz ki oraya giden Türk işçiler dahil, emeği sömürmeden kul hakkı yemeden bunu yaptı.

Almanya'da çalışanlar Türkiye'de, yazlıklarını, kışlıklarını alarak geleceklerini garantilerken, aldıkları emekli maaşıyla da Anadolu'da Avrupa standartlarında emekli hayatı sürmeye hak kazanmış oldular. İnsan mukaddes, emek kutsaldır, ne kadar da anlamlı bir söz. Emeğin kutsallığı tartışılmaz bir gerçek. Peygamber Efendimiz Hazreti Muhammed Mustafa (sav)'in "İşçinin ücretini alın teri kurumadan veriniz" emri bu kutsallığı bize ders niteliğinde öğreten, bir tavsiyeden çok adeta bir temel hukuk ilkesidir.

Vaziyet böyleyken, sigortasız çalışan işçiler, mesaiye bırakılıp emeğinin karşılığı verilmeyenler, tazminatsız işten çıkartılanlar dağ gibi karşımızda duruyor. Diğer bir yandan da bu haksızlığa uğramamış olup da 28 bin Lira asgari ücret ile çalışıp yarın çocuğumun harçlığını nasıl veririm diye kara kara düşünen işçilerimiz…

Birçok araştırma karşımıza çıkarıyor ki, asık suratlı, gülmeyi unutmuş, apartman komşusu ile sebepsiz yere, trafikte önümüze geçen aracın sürücüsüyle ufacık bir nedenden dolayı kavga eden bir toplum haline gelmişiz. Kimse çıkıp diyemez ki, bizim toplumumuzun genlerinde kavgacılık var. Kafamız dolu, yarınımızın garantisi yok.

Çalışarak bu günü bile kurtaramazken, yarın işsiz kalırsak neyleriz stresindeyiz. Millet olarak tembel miyiz? Haşa… Çalışma saatlerine bakarsak, Avrupa'nın en çok çalışanıyız. Bu çalışma karşılığı emeğimizin hakkını alabilenlerden miyiz? Bunun cevabı da yukarıdaki Almanya örneğinde.

Bu durumun sebebi biz miyiz? Biz değil onlarca yıldır bizi yönetenler... 1889'da temeli atılan, 1980'li yıllara kadar Türkiye'de de kutlanan, 80 darbesi sonrası resmi statüsü kaldırılan, 2009'da "Emek ve Dayanışma Günü" adıyla yeniden daha coşkulu bir şekilde resmi tatil olarak da kutlanmaya başlanan 1 Mayıs'ı dün itibariyle geride bıraktık.

2027 yılındaki 1 Mayıs'a dolu dolu bir yılımız var. O tarihe kadar, ülke kalkınmasının temel taşı olan işçilerimiz, aldıkları maaşlarla geleceğe daha güvenle bakma imkanına sahip olacaklar mı?

Avrupa'nın emeklisi gibi aldıkları emekli maaşı ile hayatlarında bir kez bile olsa yurt dışında tatil yapabilecekler mi? Yoksa aynı hamam aynı tas, yıllardan beri olduğu gibi 2027 yılı 1 Mayıs'ında da, “geçinemiyoruz, zorlanıyoruz” diyerek hak arama sloganları atacaklar mı?

Dün Bursa'da yapılan 1 Mayıs kutlamalarında Moğollar grubunun "Bişey Yapmalı" şarkısı yankılanıyordu. Evet bir şey yapmalı. İşçi emeği, alın teri ile bir şeyden öte çok şey yapıyor, bir şey yapması gerekenler en azından Almanya'yı, Güney Kore'yi örnek alarak adımlar atmalı.

SAĞLICAKLA KALIN