Manisa Soma’daki facianın üzerinden daha bir ay geçmişken güne başka bir felaketle uyandık.
İzmir HABAŞ: 19 işçi ölümü…
6 Ekim’de yazmışım: ‘Yaşar’lara borcumuz var!
Yer farklı, biçimi farklı ama sonuç aynı:
İŞÇİ KATLİAMI!
İzmir'de Aliağa HABAŞ Demir-Çelik Fabrikası’ndaki patlamada tam 19 işçi can verdi… Bu rakam 1 olsaydı ne değişecekti? Hiçbir şey. Her canın bir kıymeti olmalıydı oysa…
Yarına çıkacağımızın hiçbir garantisi yok.
Madende, fabrikada, inşaatta, okulda, hastanede, otelde, yol ortasında, evinde…
Depremde, selde, elektrik kaçağında…
Bu ülkede ölüm çok kolay, hayatta kalmak adete mucize haline geldi… Alınmayan önlemler, uygulanmayan yasalar, bu ülkenin işçisini, kadınını, çocuğunu hayatta koparıyor.
HABAŞ’ta alınmayan iş önlemleri de tam 19 emekçinin canına mal oldu. Kadınlar eşsiz, çocuklar babasız kaldı. Durumu ajite etmenin değil; gerçekleri görerek, bu ölümlerin devamının gelmesini önleme zamanı…
Patlamanın hemen ardından bir işçi çıktı ve haykırdı:
Öfkesi büyüktü…!

“On binlerce işçi çalıştırıyorsunuz. Dünyanın parasını kazanıyorsunuz. Ya bir önlem alın ya... Bu kadar zor mu? Bu sene içinde 6 işçi öldü bu fabrikada. Şu barikatlar şu polislerin önüne dikilse, şu polisler bir gün şu patronların koluna girse…
Biz bu acıyı yaşamak zorunda mıyız?
Her gün 12 saat, 16 saat, 20 saat çalışıyoruz. Canımız çıkıyor ay sonunu getirmek için… Gelmiyor Allah kahretsin. Kiraya, alışverişe, çoluğa çocuğa yetmiyor. Sadece insan gibi yaşamak istiyoruz. Milyarca dolar kar ediyorsunuz. Her ay dünyayı kazanıyorlar. Yeter artık….
Artık kader demeyelim, insan gibi yaşayalım. Bir önlem diyoruz. Şu patronlara bir dur desin birileri. Şu yasalar sadece bize değil artık onlara da işlesin. Ölen öldüğüyle kalmasın, hesabı sorulsun. Ay sonunu getiremeyen işçileriz biz… Gemi sökümde 10 senede 96 işçi ölmüş. Bunlar için para para para…”
Öfkesi, talepleri gayet insani olan bir yerdendi: İnsan gibi yaşayalım…Ölümler sadece bize ‘kader’ olmasın.
XXXXX
Bunu söyleyen şahıs konuşmasının hemen ardından gözaltına alındı.
Fabrikanın Yönetim Kurulu Başkanı Mehmet Rüştü Başaran'a ise ev hapsi cezası getirildi!
Ölümlerin yaşanmasından birkaç gün sonra ise fabrikada çalışacak işçilere telefon yasağı konulduğu açıklandı. Başaran'ın talimatıyla, telefonlarını güvenliğe teslim etmeyen işçilerin turnikelerden içeri alınmayacağı bildirildi. Sabah vardiyasına gelen işçiler ise yasağı kabul etmediklerini belirterek iş bırakma eylemi başlattı; akabinde eylem yapanlar gözaltına alındı. Sendika yetkilisi saldırıya uğradı.
İşçiler isteklerini şu şekilde dile getirdi: İş Sağlığı ve Güvenliği (İSİG) önlemleri alıncaya kadar ücretli izin olması. Olay yerinin bağımsız kurumlar tarafından incelenmesi.
XXXXX
Sabahattin Ali’nin ‘İçimizdeki Şeytan’daki o sözü geliyor aklıma:
“Hayat herhalde bir katakulli değildi. Ama neydi? Bu hayatın bir manası olmak icap ederdi. İnsan dünyaya sadece yemek, içmek, koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı! Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı…”
İş kazası denilen şey maliyet düşürmek için alınmayan önlem ve tarafsız yapılmayan denetimlerin sonucudur.
Geçim sıkıntısı, ağır çalışma koşulları ve üstüne ölümler… İşçilerin öfkesi her geçen gün büyüyor.
Bir çalışanın akşam evine sağ salim döneceğine dair inancı bir lüks olmamalı; bu onun en temel hakkıdır.
Hiçbir maddi kazanç, bir candan daha değerli değildir; olmamalıdır…